My baba is nie net n bietjie grootter nie hy is sommer baaaie grootter en swaarder... ons moes di naweek wat verby is ouboet se ou karstoele afstof en was om vir Heino te kan gebruik.
My klein baba lyfie is nou te groot vir sy heel 1e karstoel. Dis die stoeltjie waarmee hy huistoe is vanuit die hospitaal, waarin hy verdrink het daardie 1e maal wat ons hom daarin gesit het en nog 'n foto geneem het. Hyt so knus saam die stoel in sy prêmpie gepas... en mens kon di kappie van die prêm beskermend oor hom toetrek... (was mal oor die idee nog altyd dan kan niemand in die winkels vir baba pla nie)
Dié babastoel is nou weggepak in 'n kas... vir aaaltyd, nooit gaan ons hom ooit weer gebruik ni.
My klein baba lyfie is nou te groot vir sy heel 1e karstoel. Dis die stoeltjie waarmee hy huistoe is vanuit die hospitaal, waarin hy verdrink het daardie 1e maal wat ons hom daarin gesit het en nog 'n foto geneem het. Hyt so knus saam die stoel in sy prêmpie gepas... en mens kon di kappie van die prêm beskermend oor hom toetrek... (was mal oor die idee nog altyd dan kan niemand in die winkels vir baba pla nie)
Dié babastoel is nou weggepak in 'n kas... vir aaaltyd, nooit gaan ons hom ooit weer gebruik ni.
My trane sit vlak... dis vir my baie erg want skielik besef ek hoe groot hy werklik geword het in hierdie kort tydjie (5 mnde), ek sien hom elke dag en dan kom mens nie agter dat hul regtig met so 'n spoed groei ni...
So is dit maar met ons grootmense ook, ons groei stadig maar seker elke dag 'n bietjie hetsy dit nou emosioneel of geestelik of in watter rigting ookal is (ek groei ook in my breedte daagliks as ek nie mooi oppas nie -haha), al is dit deur di kleinste ervaring of uitdagings wat ons dag na dag beleef. Mens kom dit nie elke dag agter nie, maar tog as ek vandag terugkyk na my lewe byvoorbeeld voordat ek kinders gehad het... of vriende van toé en nou, is daar 'n reuse verskil in hoe ek daardie tyd gedink en doen het teenoor nou... ek het baie gegroei en het beslis ook al na 'n grootter stoel beweeg wat dit aanbetref. So is dit ook met my geestelike lewe, dinge wat toé saakgemaak het maak nie nou saak nie. In baie opsigte het ek beslis gegroei en dis maar net met elke dag se bietjie bietjie se groei... en eers wanneer jy stil raak op 'n dag en terugkyk, besef jy dit... en as jy kan terugkyk en jy het in die regte rigting gegroei is dit 'n goeie ding en bring dit jou by die seën en genade van bo wat jy in jou lewe kan gewaar. So besef mens ook mens kan dit nie alleen doen nie, deur elke goeie en slegte ding wat daagliks gebeur het mens God nodig om daardeur te kom, en dus te groei. Ons is mos nie gevrywaar teen slegte goed nie - slegte dinge gebeur ook, maar saam God kom mens daardeur. Ou hoofstukke word afgesluit en nuwes begin, sommige deure gaan toe, nuwes gaan weer oop...
Die volgende more is ons oppad ouma toe en die manier waarop my groot baba weer verdrink in die nuwe groot stoel, sorg vir 'n tipe van 'n opgewonde gevoel in ma se hart... ons is weer by 'n nuwe hoofstuk... Weer neem ek fotos...en ry met trots saam hom (en boetie) rond. Heino kyk nou ook vorentoe in die kar, kry meer aircon as in sy vorige stoel, en ons geniet dit om alles by sy kant van die venster, saam hom te sien en te ervaar...
Mag die volgende hoofstuk net so wonderlik en geseënd wees my liewe 'baba' ...en hopelik stadiger verbygaan as die vorige ene.
My grootste seun
Dis presies hoe ek voel...
No comments:
Post a Comment